خوبین؟

بعد از چند وقت دوباره اومدم دلم گرفته!!!!!!!

نکوهشگر من مرا بگذار در تنهای خویش.

تو را به عشق

 به زیبایی وروح

 به مهر مادر

به شوق فرزند

 مرا بگذار در تنهایی خویش.با کار وبار خویش.

با رویاهایم.

تنهای تنها.

من امروز بعد از یه دو هفته ای تونستم بیام و به وبلاگم یه سری بزنم

به نام انکه که چمن را به گل مصفا کرد                         به نام انکه سخن را چو گل شکوفا کرد

تمام  کوه وبیابان چنان  پرند نمود                                    زخاک تیره چه گلهای ناز وزیبا کرد  

ببین خشونت  گل در  برابر  گل                                      تمام این متضاد او به عرش اعلا کرد

بداد درد یکی را وان دگر درمان                                     ندانم از چه سبب خون به ساغر ما کرد

گل از چه صبح شکفت و شبش بشاخه فسرد                       فسرد و خون به دل بلبل خوش اوا کرد

مخور غم من وما را تو ای طبیب شریف                             که هر چه لطف و کرم داشت در حق ما کرد

سلام

همچو گل زیبا نما دور وبرت          هم درون وهم برون منظرت

زشتی صورت برایت نیست عیب              فکر زشت را بینداز از سرت

راستی راستی همین طوره هستن ادمایی که صورت زیبا ندارن ولی سیرت زیبا دارن.مگه نه

سلام

عشق یعنی یک سوال بی جواب

                       هرکس دارد ز عشقش یک کتاب

عشق یعنی یک کلام نا تمام

                        بر  تمام   عاشقان   بادا سلام 

ولادت بانوی دو عالم حضرت فاطمه(سلام الله)و روز مادر را به همه تبریک میگم.

گل به گلزاری نه چون مادر شکفت                شاعری شعری چنان مادر نگفت

مالک  هستی  ز روز  اولین                             در نایابی به از مادر نسفت

معدن لعل بدخشان این چنین                        گوهری در خویش نتواند نهفت

گلرخی سیمین بری شیرین دهن                   با گلی همرنگ خود شد جفت

 مدتی  نقشی   به زیبایی  کشید                      از درون خود پلیدی ها برفت

کودکی از بطن مادر زاده شد                          خوش پیام مهر مادر را شنفت

عشق مادر شد به خونش اندرون                  لای لای مادرش بشنید و خفت

بر لبش در خواب لبخندی دمید                       مادرش پاسخ گرفت از رنج مفت

گفت مادر بهتر از این مزد چیست؟                   مهر فرزند است اجر خیز و افت

من امروز بعد از چند روز کاری تونستم بیام .

مچین گل را که گل بر شاخه زیباست                   ببین گل  را که  روی گل  فریباست

ببوی ان را که  بویش دلنواز  است                         ستایش کن که گل از ذات یکتاست

هر ان گل را که بینی نقشی از اوست                   که هر کس گل بخواهد نقش او خواست

گل زیبا  بود  خود   جلوه ی   اوست                             که هر چه بوده از حسن گل اراست

من اگه مطلب زیاد نمی نویسم به خاطر اینه که زیاد وقت ندارم.   

خوبین؟امیدوارم که خوب و سر حال باشین.

دو زندانی ز یک روزن نگه کردند بیرون را                      یکی گفتا بجز خاک سیه ناید به چشمانم

و اما ان یکی که سر به سوی اسمانها داشت               بگفتا  از  وجود  اختران  مفتون  و  حیرانم    

امیدوارم همگی خوب وسالم باشین

ممنون از نظراتتون

با محبت باغ  پر گل میشود                      زاغ زشت دشت بلبل می شود

      با محبت عشق پیدا میشود                       دیده بر  دیدارها  وا  می شود

        با محبت باغ روشن می شود                      دشت سرد وخشک گلشن می شود

                 حیف امروزه محبت کم  شده                        جان ما  همسنگر  ماتم  شده

نخستین نگاه در زندگی حد فاصل  سرمستی و بیداری است.

نخستین شعله ای است که بر زوایای جانها می تابد.

لحظه ای است که در آن وقتی جانها دوباره خاطره های دیرین را می شنوند ،به یاد خاطره های شبهای گذشته می افتند.

ادم اگه همیشه به خودش نیرو بده، نیرو میگیره ،هر کس ازتون پرسید حالتون چطوره،بگین عالیه بهتر از این نمیشه ،اونوقت میتونین با اعتماد به نفس به کاراتون ادامه بدین.همیشه زندگی بر وفق مراد ما نیست ولی میتونیم بعضی وقتا بر وفق مراد خودمون زندگیمونو بسازیم.

زندگی زاییده ی اندیشه است                پاک بودن ضامن هر پیشه است

غم ندارد انکه پاک اندیش است                   نادرستی کار هر بی ریشه است

ادامه شعرمو امروز دنبال میکنم،

گل بی خار جهان سنبل بود                    اسب ورهوار نبی دل دل بود

روز ها از پی هم باز گذشت                     قصه ها بر سر این راز گذشت

اه گر من به دلش چنگ زنم                      شیشه ی غم همه بر سنگ زنم

دامن مهر تورا بوسه زنم                            روی گلچهر تو را بوسه زنم

دست بر گردن و مویت یازم                          همه جان در ره تو دربازم

سنبلم شکوه زگردون دارم                              غم دنیا به دلت چون داری

گر تو را یار ورفیقم بینم                                   پیش چشمان تو من بنشینم

تکیه گاه سر من شانه ی توست                        اشک من ساغر وپیمانه ی توست

بار الها به دلم خون نکنی                                 عشقش از سینه تو بیرون نکنی

 تقدیم  به ..............