من امروز بعد از یه دو هفته ای تونستم بیام و به وبلاگم یه سری بزنم

به نام انکه که چمن را به گل مصفا کرد                         به نام انکه سخن را چو گل شکوفا کرد

تمام  کوه وبیابان چنان  پرند نمود                                    زخاک تیره چه گلهای ناز وزیبا کرد  

ببین خشونت  گل در  برابر  گل                                      تمام این متضاد او به عرش اعلا کرد

بداد درد یکی را وان دگر درمان                                     ندانم از چه سبب خون به ساغر ما کرد

گل از چه صبح شکفت و شبش بشاخه فسرد                       فسرد و خون به دل بلبل خوش اوا کرد

مخور غم من وما را تو ای طبیب شریف                             که هر چه لطف و کرم داشت در حق ما کرد